ეკა მიყვარხარ !
მოკლედ რაღაცნაირი ბავშობა გვქონდა...
თოჯინებით ერთად არ გვითამაშია... არც ერთ საწოლში არ გვიძნია, არც ბავშური კაპარჩხინობით დაგვიწიწკნია ერთმანეთისთვის თმები, არც ბურთი გვითამაშია, არც ექიმობანა და არც ასკინკილა....
იგი არაჩვეულებრივმა დედამ გაზარდა, მე ჩემმა არაჩვეულებრივმა დედამ, მაგრამ ყველაზე არაჩვეულებრივი მამა გვყავდა...
მამა რომელმაც ორივეს გვაჩუქა სიცოცხლე... მამა რომელიც ჩვენით ამაყობდა...მამა რომელიც ძალიან ახლგაზრდა წავიდა ამ ქვეყნიდან და ვერ მოასწრო ყველაფრის თქმა რისი თქმაც უნდოდა ჩვენთვის... მართალია არც სკოლაში გვივლია ხელჩაკიდებულებს მაგრამ ის რომ მეთერთმეტე კლასში იყო და მე მერვეში, თავის დაბდების დღეზე ერთი კარგი ბიჭი გამაცნო და მითხრა, რომ მისი შეყვარებული იყო... ეს იყო პირველი საიდუმლო რაც მე და მას უნდა გვცოდნოდა და მამისთის არ უნდა მეთქვა... მალე ის კარგი ბიჭი ჩემი სიძე გახდა და სამი არაჩვეულებრივი დის შვილიც მაჩუქეს...
მოკლედ დიდიხნის მერე, როცა ჩემი პატარა და და ძმა უკვე აღარ მყავს ამ ქვეყნად მივხვდი, რომ ძალიან ხშირად უნდა უთხრა ამ გოგოს როგორ ძალიან მიყვარს, რომ ჩემი ნაწილია, სიამაყეა და ვგიჟდები მასზე... მინდა ხშირად დაურეკო და ვკითხო: დაიი როგორ ხარ? მინდა ქვეყანას ვუთხრა, რომ უმაგრესი და მყავს და მისით ბედნიერი ვარ...
და ბოლოს მამაჩემი მიყვებოდა ბავშობაში ასეთ იგავს:
გმირი წავიდა საცოლის სახლსნელად რომელიც გველეშაპს ყავდა დამწყვდეული, გველეშაპმა უთხრა თუ გამოიცნობ რა არის ამ ქვეყნად ერთადერთი, ყველაზე ერთგული, განუმეორებელი ცხოვრების თანამგზავრი, რომელსაც ცხოვრება თავიდან არ მოგცემს მოგცემ საცოლესო...სამი პასუხის უფლება ქონდა გმირს
პირველ პასუხზე თავის მზეთუნახავი უხსენა...
არაოოო
მეორეზე მშობლებიო
არაოოო
ბევრი იფიქრა გმირმა და მიხვდა, რომ მშობლები წამსვლელბი არიან მზერთუნახავს კიდევ ნახავს, მაგრამ დედმამიშვილი ერთია და შეუცვლელი
ხო და უპასუხა დედმამიშვილიო... და გველეშაპმა საცოლე უბიძა...
ასე რომ ძალიან ხშირად უთხარი დებს და ძმებს რომ ისინი გიყვართ.... ძალიან ხშირად ჩაეხუტეთ მათ... ისინი ერთადერთნი არიან ვინც არ შეიცვლებიან და მეორედ თავიდან ვერ შეიძენთ....
ეკა იცი მაგრამ კიდევ გეტყვი მიყვარხარ დაი <3
გული ამიჩუყდა...ერთმანეთით გეხაროთ!
ReplyDelete